Met het kerstfeest of de kerstmis wordt de geboorte van Jezus Christus gevierd. In de westers-christelijke kerk gebeurt dat op 25 december. In een groot deel van het Midden-Oosten 13 dagen later: op 6 januari.
Het feest heeft voorchristelijke wortels, de Germanen vierden rond 21 december al midwinterfeesten, waarbij het boze werd verjaagd en het licht begroet. Rond de Middellandse Zee werd rond 25 december gefeest ter ere van Saturnus. Constantijn de Grote (273 tot 337 n.C.) besliste samen met enkele bisschoppen dat deze feesten door Europa heen bijzonder geschikt waren om een nieuw doel te krijgen: aanbidding van Jezus Christus, die in het evangelieboek Johannes ‘het Licht van de wereld’ wordt genoemd. Of Jezus inderdaad in de koude periode van het jaar is geboren, is echter niet bekend.
En hoe komen we aan een Tweede Kerstdag? In 813 werd op een internationale kerkvergadering beslist dat het kerstfeest zo belangrijk was dat het feest vier dagen zou moeten duren en dat er op die dagen ook echt niet gewerkt mocht worden. De vierde dag viel al snel af, en in 1773 schafte de Nederlandse overheid ook de derde kerstdag af. Tweede Kerstdag wordt vanaf de middeleeuwen in Engeland Boxing Day genoemd, omdat de bedienden dan de resten van de kerstdiners van Eerste kerstdag (in een doos) mee naar huis kregen.
Lucas 2 vers 1 t/m 39